Update!

IMG_5628

Hoi allemaal! Ik heb al een tijdje niks van me laten horen, wat best logisch is aangezien ik niet meer in China ben, en deze blog in eerste instantie over China ging. Maar het knaagt toch een beetje dat ik zo lang hier niets heb geschreven, dus hier is een kleine update!
Ondertussen ben ik alweer bijna klaar met mijn bacheloropleiding in Leiden, en ik vraag me af wat ik volgend schooljaar ga doen. Er is de masteropleiding Chinese taalwetenschappen, die ik erg graag wil doen, maar ik hoorde ook dat Utrecht een opleiding Literair Vertalen heeft. Dit schooljaar heb ik een vak Vertalen gevolgd, en ik merkte dat ik Chinees naar Nederlands vertalen zo leuk vind! Ik vind het altijd leuk om te schrijven, maar ik vind het moeilijk om een verhaal te verzinnen. Het verhaal moet er al zijn, voordat ik erover kan schrijven. Eigenlijk precies wat ik hier op mijn blog heb gedaan. Ik kreeg vaak complimentjes over mijn schrijfstijl, maar ik zag me toch echt geen boek schrijven. Een boek vertalen lijkt me aan de andere hand juist erg leuk! Het verhaal is al klaar, je hoeft het alleen nog maar leuk op te schrijven in een andere taal. Of zoals mijn leraar zegt, ‘met smaak’ vertellen. Het is net goochelen met andermans woorden. Laatst vroeg ik hem, ‘stel nou dat ik later vertaler wil worden?’ Dit zou me namelijk superleuk lijken, al is het waarschijnlijk niet de meest stabiele baan. Hij zei dat uitgevers vaak kijken naar je ervaring, en naar het boek dat je wil vertalen. Het moet namelijk interessant zijn voor Nederlands publiek, liefst van een bekende schrijver. Maar welke Chinese schrijver is nou bekend in Nederland? Ja, Mo Yan misschien nu, of Lulu Wang, maar die schrijft zelf al Nederlands. Het belangrijkste is, ik moet gewoon ergens beginnen, en ervaring opdoen. Ik zit te denken of ik hier misschien een paar vertalingen van mij ga plaatsen. Het maakt me niet uit of niemand het leest, maar een publiek (of zelfs de illusie van een publiek) zou me erg motiveren.

IMG_5852
Even over heel iets anders, ik heb de afgelopen tijd helemaal niet stilgezeten! Door al dat borduurwerk in China heb ik de smaak van de handarbeid weer te pakken gekregen, en ik haak en brei erop los. Ik ben zelfs een nieuwe blog begonnen! Hij heet ‘Crafty Queens’. Velen van jullie weten hier misschien al van. Geen dag gaat voorbij zonder dat ik mijn haaknaalden uit hun *zelfgemaakte* hoesje heb gehaald. Ik heb zelfs al een paar patronen bedacht! Toegegeven, het zijn alleen patronen voor kleine projectjes, maar het is een begin.
Ohja, ik heb zelfs al een eigen webshop geopend! Er bestaat een website die Dawanda heet, waarop verkopers zich aan kunnen melden om handgemaakte spullen te verkopen. Het lijkt erg op Etsy, de wat bekendere Amerikaanse variant. Je kunt mijn winkeltje hier bezoeken. Ik heb er weliswaar nog niets uit verkocht, maar ik krijg genoeg leuke reacties op mijn spulletjes, en bestellingen van vrienden of familie zijn ook altijd leuk :)

IMG_5770 IMG_6036

Dit zijn een aantal dingen die ik de afgelopen tijd heb gemaakt. Elke week heb ik weer nieuwe dingen, ik zou het leuk vinden als je eens komt kijken!
IMG_5894Hoewel Pasen alweer voorbij is, deze kuikentjes moesten er gewoon bij!

 

 

Advertenties

Pandapandapandapanda!

Allemaal panda’s! Het regende dan wel toen we in het park waren, maar het was nog steeds superleuk! En de panda’s speelden nog steeds buiten, regen of geen regen.

That is one BIG buddha!


Op dag 4 in Chengdu gingen we naar de Leshan Buddha. Leshan is de naam van de berg waar hij ingekerfd is.
Het was een fantastische dag! Wel erg lang, want we kwamen ’s avonds pas weer met de bus aan in Chengdu, en toen moesten we nog eten! Maar het was ook leuk om in het donker door Chengdu te lopen, want overal waren mooie lichtjes.

Foto’s eindelijk geupload!


Komt dat zien, komt dat zien! Bij de verhalen over Temple of Heaven in de zomer, Happy Valley en Chengdu heb ik nu ook de foto’s toegevoegd! De panda-foto’s zet ik er zometeen op. Vooral bij Chengdu dag 3 heb ik ontzettend veel foto’s geplaatst, maar dat is maar een greep uit de foto’s die ik die dag heb gemaakt.
Veel kijkplezier!

Weer terug in Nederland

Achterop de fiets bij Tim

Na twee weken terug in Nederland ben ik eindelijk weer een beetje gewend aan het leven hier. Ik had een flinke jetlag en had veel dingen die ik moest regelen. Die OV-Chipkaart, om maar iets te noemen. Daar ben ik nog steeds mee bezig. En koffers uitpakken duurt ook nog steeds voort. Ik heb nog een paar cadeautjes die ik uit wil delen en ik ben druk bezig met afspraken maken voor de rest van de vakantie. Dinsdag zal ik alweer in Frankrijk zijn voor twee weken dus het uploaden van de foto’s zal nog even moeten wachten.
Wat ik nou het meeste mis? Ik mis natuurlijk het lekkere eten elke dag, ook al bezorgt het me buikpijn de dag erna. De gezellige chaos elke dag, elke dag nieuwe mensen ontmoeten uit de verste landen, elke dag meer leren over de taal die ik met de minuut leuker vind. Maar het meest mis ik het Chinees praten. Ik heb zoveel geleerd in Beijing, vooral door de dagelijkse conversaties met klasgenoten of winkeliers. Ik heb een paar dagen geleden mijn lesboek er nog eens bij gepakt omdat ik er bang voor ben dat mijn vooruitgang ook weer snel weg kan zijn, maar na een paar minuten legde ik het boek al weg. In september kan ik weer beginnen in Leiden dus dan kan ik weer Chinees praten. Een maand zonder is toch niet zo erg? Maar ik kan beter een beetje oefenen. Ik heb een paar keer al nagedacht over een baantje in een Chinees restaurant, dat lijkt me best leuk! Pik ik als het meezit ook nog een Chinese streektaal op, wat vaak heel handig is naast Mandarijn.
Ik ben me de laatste twee weken hier een beetje aan het vervelen, omdat ik niet meer gewend ben aan de hele dag niks doen. Ik kan natuurlijk wel mijn kamer gaan opruimen maar dat is nooit mijn sterkste punt geweest. Ik dood tijd met puzzelen en borduren maar ik mis het gevoel dat ik wat nuttigs doe. Voor werk heb ik ook geen tijd, wie wilt nou voor vier weken nog iemand aannemen? En ik heb ook alweer veel te veel gepland in augustus dat ik toch niet kan werken. Maar ik heb vakantie en daar moet ik maar aan wennen. Als de lessen weer begonnen zijn verlang ik vast wel weer naar de volgende vakantie. Dat doe ik trouwens nou al! Zal ik iemand gaan opzoeken volgende zomer? Ayaka in Japan? Of zal ik samen met haar toch nog naar Maleisie gaan? Of ga ik naar Clara in Barcelona? Of naar China met Tim? Maar waarschijnlijk moet ik nog minstens een jaartje langer sparen voordat China weer in beeld komt.
Nu ik weer terug ben in Nederland ben ik ons land gaan bekijken door de ogen van een Chinees. Toen ik in de trein zat kwam de trein langs een tulpenveld. Allerlei kleuren! We gingen er veels te snel voorbij, wat was het toch mooi! Ik ging een weekje met Tim naar Leeuwarden, waar ik foto’s maakte van de grachten, de boten en de huizen. Wat een toerist ben ik opeens. Maar het is wel leuk, bovendien vind ik foto’s maken erg leuk.
Wat ik nu in Nederland het meest op prijs stel? Schone lucht. Ik voel het gewoon in mijn longen. Ik kan weer goed ruiken. Als ik buiten ben ruik ik de bloemen in de tuin en het broodmeel bij de supermarkt. Een hele (letterlijke) verademing ten op zichte van de smoglucht in Beijing.. Maar toch zou ik niets liever willen dan teruggaan. Alleen niet in mijn eentje.

Slapen op de muur, verjaardag vieren in Houhai en inpakstress!


Ik weet dat ik jullie nog een paar verhalen verschuldigd ben, zoals over het grootste boeddhabeeld ter wereld, dat ik in Chengdu heb gezien, of over het panda reservaat. Maar zonder foto’s erbij is het toch een stuk minder leuk. Hopelijk ligt het aan de Chinese internetverbinding, zodat ik het in Nederland in kan halen.
Een paar dagen geleden hebben we de avontuurlijke schoenen aangetrokken en ben ik met een groepje Nederlanders, Ayaka, een Pool en een Brit naar de Grote Muur gegaan om te kamperen! We gingen naar een heel onbekend en onbetaald deel van de Muur, namelijk Gubeikou.
We vertrokken met de bus uit Beijing en ergens bij een andere halte werden we opgepikt door zo’n minibus-taxi, die ons naar de Muur bracht. We moesten over een treinspoor heen (5 minuten later kwamen we erachter dat het nog gebruikt werd), en toen konden we beginnen met klimmen! Omdat het zo steil was, besloten we gewoon in het eerste huisje onze tassen neer te leggen en alvast hout te gaan zoeken. Het lopen naar het huisje (wachttoren) duurde ongeveer anderhalf uur, en we waren allemaal kapot. We hadden niet alleen allemaal zware tassen mee, maar het weer was ook nog eens heel benauwd. Er was zware mist waardoor de lucht erg vochtig was. Gelukkig betekende dat ook dat we niet verbrandden in de zon. Hoewel we niet ver konden zien, was het uitzicht toch prachtig om te zien. De Muur was verre van intact en er was op een groepje snelwandelende Chinezen geen mens te zien. Het was zo stil! Het enige moment waarop de stilte werd onderbroken was als de trein voorbijkwam.
Na even geluncht te hebben gingen we op zoek naar hout. We hadden na een korte tijd al een hele hoop bij elkaar en we waren er heel trots op! Maar later kwamen we erachter dat de kleine twijgjes en het stro dat we hadden bijeengeraapt meer voor een kortdurend signaalvuur zorgden dan voor een knisperend vuurtje om je aan warm te houden. Na een paar minuten was het weer uit. Gelukkig hadden we genoeg ‘hout’ voor een paar vuurtjes, maar na een uur was het wel afgelopen. Gelukkig had ik een lampje meegenomen, die we ergens konden ophangen. Toen werd het avondeten geserveerd! We hadden brood meegenomen van de moslim, veel komkommers en in vacuum verpakte worsten. Ook hadden we nog mayonaise, cheddarkaas en een paar zakken chips. En een anderhalve literfles wodka, lekker om je warm te houden. Mon Xia en Ting waren de keukenploeg, die lekkere sandwiches maakten voor ons allemaal.
Na een paar gezellige drankspelletjes kwam de gitaar tevoorschijn en kwamen we helemaal in de kampeer-sfeer. Maar tegen 11 uur aan was ik, met nog een paar anderen, zo moe dat we ons bed gingen klaarmaken. Ik had een dikke sjaal, lufthansadekentje, mijn Leiden trui en een kussensloop meegenomen. De sjaal wilde ik op de Muur laten, dus daar ging ik op liggen, met mijn trui in de kussensloop en het dekentje om me heen. De grond was hard en het waaide flink, maar dat hield tenminste de muggen weg. In totaal heb ik 4 uurtjes geslapen. Rond half 5 werden we wakker en het was al licht. Ofja, de mist was weer wit in plaats van zwart. We hadden de zon niet onder of op zien gaan, dat was wel jammer. Als ontbijt hadden we nog wat brood, vlees en komkommer over, en ik had ook een blikje makreel in tomatensaus gekocht, wat ook heel lekker was. We begonnen alle rotzooi op te ruimen want om 8 uur hadden we met de chauffeur afgesproken. Uiteindelijk waren we er een uur eerder, maar hij stond er gelukkig al! In het busje terug was iedereen helemaal kapot, hongerig en wilden we niets liever dan een douche, maar we waren wel heel trots op onszelf dat we het toch hadden gedurfd!
Thuis heb ik overdag niet meer geslapen, maar even rustig bijgekomen en de foto’s bekeken. Ze zijn echt heel erg mooi! Over een week kan ik ze hopelijk online zetten.
Nu moet ik me eigenlijk klaar gaan maken voor vanavond! Ik ben dinsdag jarig, dan wordt ik 21, maar omdat veel mensen morgen en overmorgen al gaan, vier ik het vanavond in Houhai. Ik heb gereserveerd bij de ‘Hutong Pizza’, en daarna gaan we genieten van het mooie Houhai bij nacht. ’s Avonds zijn er namelijk allemaal lichten aan en de straten bruisen van de energie! Ik heb er heel erg zin in.
Deze week ga ik hopelijk nog naar een dorpje wat dichtbij Beijing ligt, Chuandixia, en voor de rest langzaam inpakken en mijn certificaat ophalen op school. Ik heb zo’n idee dat het meeste wel in mijn koffers past dus de stress ebt langzamerhand weg. Vandaag heb ik het grootste gedeelte van mijn vlinderstickers afgehaald en nog wat last-minute DIY gedaan voor Ayaka.

Laatste paar weken!

Het wordt nu echt aftellen, ik zit over 3 weken alweer thuis! Het blijft raar om dat te beseffen, en de tijd gaat steeds sneller. Deze week heb ik de laatste tentamens dus deze week zal wel snel voorbij gaan, en vanaf nu zijn al mijn dagen volgepland. Morgen etentje met Clara, woensdag film kijken met Ayaka en ’s avonds om kwart voor 3 de voetbalwedstrijd tegen Duitsland kijken, vrijdag afscheidsetentje met de ene klas, zaterdag verjaardag van een ander klasgenootje, zondag nog naar een stadje dichtbij… Het afgelopen weekend heb ik ook veel gedaan. Ik ben met Ayaka naar Xidan geweest, een shoppingdistrict in het centrum van Beijing, iets ten westen van Tiananmen. Je hebt er verschillende winkelcentra dus je bent voornamelijk binnen. Maar goed ook, want die dag stormde het echt!
Het winkelen was erg gezellig, ik had Ayaka namelijk al twee weken niet meer gezien. Een tijdje terug werd haar oma namelijk plotseling erg ziek en ging ze terug naar Japan, maar ze is helaas overleden. Ayaka bleef nog in Japan voor de begrafenis, en in de week daarna hebben we het allebei heel druk gehad, Ayaka moest ook veel lessen inhalen.
Begrafenissen in Japan verlopen wat anders dan wij het gewend zijn, alhoewel je er waarschijnlijk nooit echt gewend aan raakt. In Japan heerst het christendom niet echt, maar een klein deel van de bevolking gaat naar de kerk voor hun begrafenissen. Meestal gaan ze naar Boeddhistische tempels, waar priesters spreuken uit een boek oplezen. Ze cremeren nu steeds meer dan vroeger, maar ze cremeren het lichaam niet volledig. Er moeten namelijk stukjes bot overblijven, en die leggen ze met behulp van chopsticks bovenop de as, in de urn. Daarna wordt die urn niet mee naar huis genomen, maar in een grote muur gezet op de begraafplaats. Ik vond het heel interessant om te horen omdat ik tot nu niet beseft had dat ik helemaal niks van andere soorten begrafenissen afwist.
Vandaag na mijn tweede tentamen, wat overigens best goed ging, ging ik met twee klasgenootjes naar een redelijk westers winkelcentrum om koffers te kopen. Uiteindelijk vonden we het allemaal te duur daar en ben ik alleen doorgegaan naar een ander winkelcentrum, waar ik er wel een naar mijn smaak vond. Ik kocht hem voor omgerekend 27 euro, en hij is heel groot, licht en stevig. En hij kan helemaal in het rond draaien! Bij dit winkeltje had ik in januari ook met Tim een koffer gekocht, en ze herkenden me nog! Er komen blijkbaar niet veel buitenlanders daar, anders hadden ze me denk ik niet herkend. Ik had nog wat met hun gepraat, het was erg rustig deze maandagmiddag dus ze hadden niet veel te doen. Het echtpaar heeft twee stalletjes, en hun zoontje sliep ergens tussen de koffers op een poef. Ik had op internet een koffer gezien die ik graag wilde, maar ik wist niet goed hoe ik het moest uitleggen, dus lieten ze me het op hun laptop opzoeken! Ze hadden die koffer jammer genoeg niet, maar ze hebben me wel echt een erg lage prijs gegeven. En we hebben zelfs nog over de voetbalwedstrijd tegen Denemarken gehad, haha. De man zei dat Robben (‘Luoben’ in het Chinees) zijn favoriet was.
Het kopen van mijn tweede koffer maakt mijn vertrek nog echter dan dat het al was. Ik ga nu echt naar huis! Als ik tijd heb ga ik mijn spullen alvast proberen in te pakken, kijken hoeveel ik hier moet laten of eventueel moet opsturen.
Ik heb niet zo’n zin in het vele afscheid dat er nu bijna aankomt, maar gelukkig heb ik mijn verjaardagsfeestje nog om iedereen nog een laatste keer te zien. Van een paar mensen zal ik ook niet voor altijd afscheid nemen, zoals van Ayaka of mensen die dichtbij in Europa wonen. Ik zal later zeker nog naar Japan gaan om Ayaka op te zoeken, en Ayaka wil ook heel graag weten hoe het nu in Nederland is!
Nu moet ik helaas weer verder met leren..

Vorige Oudere items