Dag 2: Qingchengshan en Dujiangyan

Bijna op de top, genietend van het uitzicht.


We stonden vandaag vroeg op om met de bus naar Qingchengshan en Dujiangyan te gaan, beiden World Heritage gebieden. Qingchengshan is een Daoïstische berg met veel groen en prachtig uitzicht. Tijdens de klim zijn er veel schattige pagodes en tempels waar je wierrook kunt afsteken. Dujiangyan is een irrigatieproject vlakbij het gelijknamige dorpje. Het ziet eruit als niet veel meer dan twee brede rivieren, maar het heeft de stad Chengdu al lang tegen overstromingen beschermd.
Aangekomen in het dorpje Dujiangyan zouden we de bus 101 moeten pakken. De eerste zagen we net wegrijden, dan maar even wachten op de volgende. En toen zagen we het, wat een rij! Daar zouden we met een mogelijkheid meer inkomen, en we hadden al een krap schema! Als er een bus aankwam, drongen er ook nog eens mensen aan de voorkant voor. Toen pakten we dus maar de taxi naar de berg. Daar was het ook al heel druk bij de kaartverkoop. Het eerste stuk van de berg had maar een pad naar boven, dus de eerste paar minuten liepen we met de stroom mee. Gelukkig kwam er al snel een splitsing en wat eetkraampjes, waardoor we wat sneller door konden lopen. Onderweg zagen we veel mooie dingen, en zo groen! Zo’n verschil met Beijing. Erg veel foto’s gemaakt.
Onderweg aten we een portie pittige aardappeltjes, daar kregen we veel energie van! We klommen helemaal naar het hoogste punt, wat 1260 meter hoog was. Er stond een mooie toren en je kon ontzettend ver kijken. Ik verbaasde me er weer over hoe groen alles was. Na even kijken en foto’s maken liepen we een andere weg naar beneden, die naar de kabelbaan leidde. Beneden aangekomen moesten we nog om een meer heenlopen en toen waren we alweer bij de uitgang aangekomen. Het had 4 uur geduurd, met pauzes erbij. Ik vreesde er eerst voor dat het ons niet zou gaan lukken omdat er zoveel mensen waren, maar we hebben toch goed kunnen doorlopen. We hadden zelfs nog tijd om naar het irrigatie project te gaan. Toen we daar aankwamen was het prachtig weer. Felle zon en heerlijk warm. Het irrigatie project was een groot park met veel bloemen en bloesembomen, en ook een soort tempel. Later kon je langs de rivier lopen. Je kon hem ook via een wiebelige brug oversteken, maar daar hadden we geen tijd meer voor. Toen we aankwamen bij het busstation voor de bus terug naar Chengdu, zakte ons even de moed in de schoenen. Wat een rij! Die rij van vanochtend was vergeleken met dit nog heel goed te doen. Je moest eerst in het station een kaartje kopen, en daarna buiten aan de ellenlange kronkelende wachtrij aansluiten. Ik werd echt een beetje kwaad, omdat mensen voor bussen naar alle richtingen allemaal in één rij stonden. Dat is toch heel erg onredelijk? Het werd nog erger toen een meisje voor probeerde te dringen. Ze zag eruit alsof ze dacht dat de hele wereld van haar was, en had een roze mantelpakje en bijpassende hoed op. Twee jongens gingen kaartjes voor haar kopen en zij deed net alsof ze de jongens voor ons kende. Die durfden er natuurlijk niks van te zeggen. Ayaka en ik hebben, onder bewonderende blikken van omstanders, haar even flink op haar nummer gezet. Wij stonden al bijna een halfuur in de rij, dus dat vond ik wel even terecht! Uiteindelijk is ze toch nog in dezelfde bus terechtgekomen..
Het was maar goed dat we niet meer naar de overkant van de rivier waren gegaan, want anders waren we echt heel erg laat thuis geweest. Nu waren we rond half 10 thuis, terwijl we om half 6 op de bus stonden te wachten.
Alle restaurants rondom het hostel waren al dicht, maar gelukkig was de keuken van het hostel zelf nog open tot half 11. We bestelden mapo doufu en een pizza. Jammie! Ook kregen we thee van het huis. Tijdens het eten spraken we met het Schotse meisje Amy tegenover ons. Zij zou de dag erna alweer vertrekken, maar ze zou haar reis vervolgen in Hongkong en Australië. Later kwam er nog een jongen uit Xinjiang, de Chinese provincie boven Tibet, bij ons zitten. Hij verzamelde ansichtkaarten en kwam ons er een paar van zijn eigen design uitdelen. Voor wie zijn website wil bewonderen, hier is hij in het Chinees: http://www.time0991.com/ . Ik heb hier nog een paar Nederlandse verjaardagskaarten, daarvan ga ik er hem eentje opsturen! Ik moet wel opschieten want hij zou vanaf mei in Beijing komen wonen. Ik kan hem ook dan geven, maar een verstuurde kaart is altijd leuker dan een gegeven kaart.
En toen was het weer bedtijd.. Nog even gedoucht en toen heerlijk geslapen.. De dag erna weer een vol programma!

Advertenties

2 reacties (+voeg die van jou toe?)

  1. Jean-Pierre
    Apr 26, 2012 @ 02:29:40

    Heerlijk om die troela in dat roze mantelpakje op haar nummer te zetten!
    … ze moest toch wel staan in de bus terwijl jullie ontspannen konden zitten toch? :-)

    Beantwoorden

  2. ellen
    Mei 10, 2012 @ 00:49:32

    je kan ook nog als correspondent voor een paar nederlandse kranten een jaartje in china gaan leven!

    Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: