Trompettist


Ik kon de afgelopen dagen even niet op deze website komen, vandaar dat heel veel verhalen nu tegelijkertijd worden gepubliceerd. Dit verhaal gaat even niet over Sichuan, ik had even zin om gewoon iets te schrijven. Ik merk namelijk dat het einde van mijn jaar hier steeds dichterbij komt. Nog maar iets meer dan 9 weken! Mijn afteller hiernaast zegt al een tijdje heel enthousiast dat het nog maar 2 maanden is, maar zo nauwkeurig is hij niet. Ik besef dat er nog heel veel is dat ik eigenlijk nog moet doen. Het kunnen maar hele kleine dingetjes zijn, zoals een raar-uitziend snoepje in de supermarkt dat ik nog nooit heb durven proberen. Maar ook vrij grote dingen, zoals dat ik het nationaal museum hier nog nooit heb bezocht (vrij vertaald: Mao’s lijk bekijken). Ik wil graag nog wat souvenirtjes kopen voor thuis en ik moet ook nog een extra koffer om al mijn spullen in te doen. Dat gaat namelijk echt niet meer in die ene koffer mee terug. Volgende week hebben we een paar dagen vrij en ik heb nog niks gepland. Voor echt reizen zal ik geen tijd hebben maar ik zou wel graag wat meer van het centrum van Beijing willen zien.
Ik begin het hier steeds leuker te vinden. Die dingen waar je je aan ergert, daar raak je aan gewend, en ik vind steeds meer interessante dingen in het alledaagse gesproken Chinees om me heen. Ook proef ik steeds meer gerechten en andere lekkernijen die ik echt zal missen als ik weer naar Nederland ga. Vele malen werd mij gevraagd, wat is nou de Nederlandse keuken? Veel verder dan boerenkool en gehaktballen kwam ik niet. Maar onze gerechten zijn lang niet zo bijzonder als de kleine hapjes. Die mis ik vooral. Bitterballen, broodje rookworst van de Hema, tompoucen, Limburgse vlaai, kaas… Gelukkig is er nu vrijdag een Koninginnedagfeest van de ambassade, waar we in het Hilton hotel heerlijk verwend worden met al deze hapjes. Ik heb er zin in!
Als ik nu terugkijk vind ik dat de tijd zo snel is gegaan.. Maar ik merk toch aan allerlei dingen dat ik hier echt al een hele tijd zit. Terwijl ik dit schrijf hoor ik uit mijn raam iemand in een andere kamer echt heel goed trompet spelen. Toen ik hier aankwam was het hier en daar een aarzelend deuntje, maar nu is het alsof ik een jazzband recht naast mn raam heb! Fantastisch. Ik merk het ook aan mijn Chinees. Ik wil niet opscheppen, maar mijn Chinees gaat hier zoveel sneller vooruit dan in Leiden! Ik praat zo gemakkelijk met mijn docentes en ik vind het nog steeds heel erg leuk om Chinees te spreken, nieuwe dingen te leren en mijn opgedane kennis door te geven aan anderen. Ik ben in de klas een behoorlijke betweter, maar ik kan het soms niet helpen! Het lijkt me daarom steeds leuker om later lerares te zijn, dat is gewoon betweter zijn als beroep! Je hebt (bijna) altijd gelijk, heerlijk!
Ik kijk er erg naar uit om weer naar huis te gaan, maar het is ook moeilijk om China te verlaten. Je kunt hier zo makkelijk rondreizen, ontzettend goedkoop eten en je maakt de gekste dingen mee. Ik weet dat ik in het begin er heel lang over heb getwijfeld of ik de beurs zou aanvragen of niet, en dat ik daarna nog heel veel heb gehuild over mijn naderende vertrek. Maar ik heb er nu helemaal geen spijt van. De eerste week dat ik hier zat besefte ik al dat ik de goede keuze had gemaakt. Natuurlijk was het soms heel erg moeilijk, maar dit is een ervaring die nu niemand me meer af kan pakken. En het is zeker niet mijn laatste keer in China. Er zijn veel plaatsen die ik nog graag zou willen opzoeken maar nu de tijd en het geld er niet voor heb. Ook heeft Tim gezegd dat hij over een paar jaar best een jaartje in het zuiden van China wilt wonen. Hallo, Hongkong! Een paar maanden geleden moest ik er niet aan denken om hier nog een jaar te wonen, maar als Tim er bij is wordt het een stuk leuker natuurlijk. En mama zei meteen dat ze dan een leuk vakantie adresje zouden hebben, haha!
Buiten is de trompettist opgehouden en ik word even wakker uit mijn dagdromen. Dan maar weer even aan mijn huiswerk (dat hier veel leuker is om te doen dan in Leiden!). Daarna nog even borduren en denken over de dingen die ik volgende week kan doen. Dit is zeker nog niet mijn laatste verhaal!

Advertenties

4 reacties (+voeg die van jou toe?)

  1. Jean-Pierre
    Apr 26, 2012 @ 02:26:11

    Carmen we zijn supertrots op jou!!!
    …en je hebt gedurende het jaar ook een echte gave gekregen om goed te schrijven.
    Je kunt een boek gaan uitgeven!

    Beantwoorden

  2. ellen
    Mei 10, 2012 @ 00:48:22

    hoi Carmen, ik sluit me graag bij jean-pierre aan en als je echt met Tim daar een jaartje gaat wonen kom ik ook een keer een weekendje langs! weet je al wanneer je je hier weer gaat installeren?ik reken op 1 september! geniet van je laatste weken en tot september, ellen

    Beantwoorden

    • carmenjorissen
      Mei 10, 2012 @ 18:58:09

      Oeh gezellig! Ik moet het nog allemaal even bekijken, maar het lijkt me zeker leuk! Wat je zegt over correspondent zijn klinkt ook leuk om te doen. Ik weet nog niet wanneer het nieuwe schooljaar begint, maar ik denk ook 1 september ongeveer. Tot dan!

      Beantwoorden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: