Dag 3 in Chengdu, de stad verkennen


Deze hele week waren we vrij van school, maar op deze dag, woensdag, was het de echte feestdag. Ayaka en ik bedachten ons daarom dat vandaag de meeste toeristen zouden komen, dus gingen we niet naar een bekende bezienswaardigheid, maar gingen we gewoon de hele stad Chengdu door. Geen lange busreizen of in de rij staan om kaartjes te kopen. Omdat ons hostel zo centraal lag konden we overal te voet heen. Natuurlijk namen we wel eens de bus of de metro omdat we onze voeten wilden sparen voor bergtochten. Ten eerste gingen we naar de Wenshu Tempel, een boeddhistische tempel in het noorden van Chengdu. We liepen er binnen een halfuurtje naartoe. Misschien was het nog wel dichterbij. De entree was maar liefst 5 kuai en ik vond het heel erg mooi. Er waren heel veel mensen wierrook aan het afsteken, en er liepen ook weer monniken rond. Wij kregen bij het entreekaartje ook een bundel wierrook die we mochten afsteken. Meestal voel ik me niet echt op mijn gemak om dat te doen, omdat ik die weet of de echte boeddhisten dat zien als respect tonen of ons juist als indringers beschouwen. Maar de mensen in Chengdu zijn over het algemeen heel verwelkomend en begrijpend tegenover buitenlanders, dus ik denk niet dat het een probleem was. Buiten de paar tempels was er ook een grote tuin, een vijver en een prachtige tempel met daarboven nog een bibliotheek. In de grote vijver zwommen allemaal schildpadden, die samen met enorme padden langs de oevers zaten te zonnen. Het was namelijk prachtig weer vandaag, het werd wel 30 graden! Een jongetje kwam naast me staan om zijn eigen schildpadje in de vijver te doen. Ik was blij dat het schildpadje van zijn baas verlost was, want volgens mij werd hij niet zo goed behandeld. Het jongetje gooide hem gewoon in het water, in plaats van hem rustig op de grond neer te zetten naast de anderen.
Je kwam echt even tot rust in de tuin, en er waren ook heel veel oudere mensen op bankjes aan het zitten, of taichi aan het doen. Toen we naar een schuw vogeltje in een kooi zaten te kijken, kwam een oud vrouwtje naar ons toe en begon gewoon te praten tegen ons. Wel in het Sichuan-dialect, haha. Veel mensen denken namelijk dat Ayaka Chinees is, dus nemen ze aan dat ze het gewoon kan verstaan. Maar dat is niet zo, al verstaat Ayaka het gewone Sichuan accent wel beter dan ik. Het vrouwtje was verbaasd dat Ayaka Japans was, omdat ze er volgens haar heel Sichuanees uitzag. Ik kon wel uit Xinjiang komen, zei ze. Xinjiang is de provincie net boven Tibet, en de mensen daar zouden een heel westerse botstructuur hebben.
Na even gekletst te hebben gingen we weer verder. Buiten de tempel was het gezellig druk in de kleine straatjes. Het was nog ochtend en er stonden veel fruit-, spies- en bloemenkraampjes. Er waren verschillende theehuizen en de terrasjes waren overvol. Hier en daar hing een vogelkooitje, er werd muziek gemaakt en even verderop ananassen gesneden en op een stok geprikt. Ik durfde bijna geen foto te maken omdat de mensen allemaal staarden, maar het zag er allemaal zo leuk uit!
Daarna liepen we weer verder, en namen we de metro naar Tianfu Square, waar het beeld van Mao staat. Voor de rest zag het plein er niet zo indrukwekkend uit, maar het was wel grappig om veel verschillende foto’s bij het beeld te maken.
Het People’s Park was hier heel dichtbij, dus gingen we daar vervolgens naartoe. Ook hier was het weer gezellig druk. Overal mensen buiten, genietend van het weer. Kindjes die rondrennen met speelgoed en schepnetjes, overal kraampjes langs de paden en ontzettend veel groen. Ik vond het erg mooi. Op een plek waren allemaal mensen aan het zingen, weliswaar pijnlijk voor de oren maar het draagt wel bij aan de sfeer. Even verderop was er een heus pretpark, compleet met mini-achtbaan en trap-wagentjes in de lucht, waar Ayaka en in een rondje in hebben gemaakt. Je kunt het vergelijken met de wagentjes in Laafland in de Efteling. Ook waren er botsautootjes en een knutselhoekje! Kindjes waren ijverig bezig met hun favoriete cartoons te schilderen of te kleien. Je kon er ook raamstickers maken, zo een die je met stiften in moet kleuren. Als er zo’n park was geweest toen ik klein was.. Je moet dan wel voor de attracties betalen maar de entree van het park is gratis.
We liepen verder naar de vissenvijver. Onderweg kwamen we langs kleine grasvelden waar tuinslangen op lagen. Heel verleidelijk om daar even met te spelen..
Bij de koikarpvijver was iedereen de vissen aan het voeren. Met gewoon vissenvoer, maar ook met flesjes aan een stokje! In het flesje zat blijkbaar een vloeistof die voedzaam is voor vissen, en de koikarpers kwamen er echt aan drinken! Het was erg grappig om te zien. Ik had er nooit over nagedacht, maar met die mondbeweging die vissen maken kunnen ze inderdaad ook aan babyflesjes zuigen. Alweer zo’n ‘Only in China’-geval..
Het volgende punt op de agenda was ‘kuanzhai xiangzi’. Letterlijk vertaald betekent het ‘de nauwe en brede straat’. En dat was het ook, in essentie. Het waren twee wat luxere shoppingstraatjes, de een wat smaller dan de ander. Je had er heel veel terrasjes die met het mooie weer overvol zaten. Wij hadden een ijsje en een stukje cheesecake bij de Starbucks, jammie!
De straatjes zagen er erg leuk uit. Overal hingen lampionnen en de winkeltjes waren erg leuk.
Hierna gingen we naar een vergelijkbare winkelstraat, Jinli Street, alleen is dit veel toeristischer. De huisjes hadden oude Chinese architectuur, weer overal lampionnetjes en veel kleine kraampjes waar je ‘handicrafts’ en allerlei soorten hapjes kon kopen. Doufu-ijs? Check. Inktvis-spiezen? Check. Pittige streekgerechten? Ook present. Het was wel allemaal weer heel erg leuk om te zien. We hebben veel souvenirs gekocht hier! Ik onder andere ansichtkaarten, een set Rilakkuma-oorbellen en nog wat mooie waaiers. Ayaka kocht allemaal verschillende soorten wierrook en geurzakjes. We rustten even uit op een terrasje met wat koude citroenthee.
Toen we hier uitgekeken waren was het nog steeds pas 5 uur! We hadden nog genoeg tijd om de Tibetaanse buurt, Little Lhasa, te bekijken. Chengdu is de laatste grote stad voordat je Tibet ingaat, dus er zijn veel toeristen die er via Chengdu heengaan. De Tibetaanse buurt lag niet ver van Jinli street. Het waren vooral souvenirwinkeltjes en restaurants waar je onder andere yakvlees kunt eten. (Ik hoor papa al zeggen ‘yakkiebah!’, haha). Er waren ook kledingwinkels speciaal voor monniken, waar je dus alleen maar gewaden in alle tinten rood kan kopen. Wij kochten ieder een mooie sjaal.
Er liep heel veel politie rond in deze straten, de afgelopen jaren zijn er namelijk heel wat protesten geweest en China is nog altijd heel erg gevoelig op het ‘Free Tibet!’ gebied. Toen wij daar rondliepen was het ongeveer etenstijd, en op een gegeven moment zagen we heel veel politiemensen, die allemaal op een rijtje noodles zaten te eten. Ze hadden de noodle-kommen allemaal op het dak van hun auto’s gezet, het zag er zo leuk uit! Ik was al de hele tijd willekeurig foto’s aan het maken, dus zonder te denken richt ik mijn camera op hen. Ik vergat natuurlijk even dat de politie in de Tibetaanse wijk verschrikkelijk gevoelig is, vooral als je foto’s maakt.. Dat heb ik geweten ook! Er kwam meteen een politieagent op me af die wilde dat ik de foto verwijderde. Door een trucje heb ik de foto toch kunnen behouden, maar steeds als ik ernaar kijk lopen de rillingen weer over m’n rug.
Gelukkig zijn niet alle politieagenten zo streng. Toen we de bus naar huis wilden nemen wisten we niet zeker welke kant we op moesten lopen voor de dichtstbijzijnde halte. Dus we vroegen het aan de politie. Die zeiden, “Stap maar in, we brengen jullie wel even!”. Dat was aardig! We hadden de hele dag al zoveel gelopen dus we hadden erg pijn aan onze voeten. De agenten vroegen nog waar we vandaan kwamen en waren erg onder de indruk van ons Chinees! Al snel waren we bij de bushalte en we namen de bus naar ons hostel. Even alle souvenirs in de kamer gedropt en toen weer naar buiten om te eten. Het beroemde ‘mapo doufu’ restaurant is erg dichtbij, en we hadden erg zin om de pittigste tofu te proberen. En het was inderdaad erg lekker! Ook zo pittig dat we bijna moesten huilen, maar het was het waard!
Ik vond vandaag de leukste dag, we hebben zoveel gedaan! Maar de dag erna zouden we naar de beroemdste toeristische plek gaan, namelijk de Buddha van Leshan!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: